Hej Łukasz, przejrzałem nagranie i jedno muszę przyznać – widać, że zostawiasz na korcie serducho i nie odpuszczasz żadnej piłki! Waleczności Ci nie brakuje. Masz solidne podstawy, ale jest kilka nawyków, które trochę Cię blokują i sprawiają, że biegasz więcej niż przeciwnik. Skupmy się na nich!

1. Twój bekhend to temat rzeka, stary. 😉 Widzę, że uderzasz go głównie samą ręką, bez pełnego skrętu tułowia i bioder. Przez to rakieta jest często "otwarta" w momencie kontaktu, a piłki lecą za krótko albo lądują na bocznej ścianie, dając rywalowi prezent. Spróbuj ćwiczeń na sucho (ghosting) z jednym celem: przed uderzeniem chcesz pokazać przeciwnikowi swoje plecy. To wymusi rotację.

2. Po uderzeniu, zwłaszcza z głębi kortu, często zostajesz na chwilę podziwiać swoje dzieło. Zamiast od razu wracać na "T", zostajesz z tyłu lub przy bocznej ścianie. Rywal to widzi i od razu gra w pusty róg, a Ty musisz znowu gonić. Ćwiczenie dla Ciebie: ghosting w kształcie "ósemki". Po każdym wyimaginowanym uderzeniu z rogu, sprintem wracaj na środek. Musisz wyrobić sobie odruch.

3. Twoje drop shoty są trochę jak loteria – albo blacha, albo za wysoko, co czyni je łatwą piłką do ataku. Problem leży w sztywnym nadgarstku i braku "czucia" piłki. Stań blisko przedniej ściany i po prostu "pchaj" piłkę delikatnie, aż poczujesz, jak miękko spada tuż za tinem. Skup się na "miękkiej ręce", a nie na sile.

SUPER BRON: Głęboki forhend wzdłuż ściany — Jak już się dobrze ustawisz i czysto trafisz forhendem po ścianie, to jest poezja. Piłka leci głęboko i ciasno, rywal może co najwyżej ją podbić. To Twoja największa broń, używaj jej bez litości!